Luma

Iritsi gara sagardotegira. Astea gogorra izan da eta laneko kontuak besterik ez dira aipatzen hasieran. Gainera, laneko afaria izanez gero, normala…

TXOTX!!!!!!
Mahaian jartzerako sagardotegiko nagusiak lehenengo enbidoa jo du. Denok altxa eta lehenengo sagardo tragoxka hartu dugu. “Ederra zegok! Ba, agian gozoegia zegon… Ederki sartzen dun!", hiru upel ezberdin probatu eta berriro mahaira joan gara.
Mahaian, bakallau tortilla listo dago. Tortilla jan bitartean laneko kontuak dabilzkigu gora ta behera. “Xixko nitxiok! Astea ez duk bela joan! Behar genian horrelako afaritxo bat, sagardo pixkat edan…”

TXOTX!!!!!!!!
Bigarrengo enbidoa jo du nagusiak. Ez da obligazioa, baina altxa egingo gara. Oraindik tortilla mahain dago, baina Txotxa ez dago galtzerik! Beste hiruzpalau upel probatu ditugu: “Hau goxoa zegon, zazpi zenbakia baino askoz hobea! Baina zer dion, hura ez huan zazpi zenbakia, hura bederatzia huan…", Konbertsazioa aldatzen ari da. Orain ez dugu lan konturik aipatzen… Berriro mahaira goaz. Bakallaua piperrekin lixto dago…

TXOTX!!!!!!!!!!
Hirugarren enbidoa jo du nagusiak. Ez, oraingoan ez da nagusia. Gure Jose Inaxio torneroak egin du orrua! Eta gu sagardotegiko nagusia zelakoan… Beno, baina berdin-berdin altxako gara! Bakallaua nola edo hala irentsi dugu eta upeletara goaz berriro. Hiru, lau, bost edo sei upeletatik edan dugu oraingoan. 8, 14, 15…. ez dakit, zenbakiekin nahastu naiz. “Hamazazpigarrena ikearriya ziok! Ba neretzat, behin honez gero, danak berdinak zabek!” Eta horrela dijoa elkarrizketa. Komertziala, lantegiko sosoena, txiste kontatzen hasi da upel ondoko erromeria giroan. Txistea beldurgarri txarra izan da, baina barrez lehertu gara. Txiste txarrak dira onenak, pentsatu dut.
Berriro mahairantz zuzendu gara. Baina ez goaz zuzen, balantzaka goaz… Txuleta bikaina dago! Ederki eginda! Denbora gutxira, berriro…

TXOTX!!!!!!
Oraingoan nagusia izan da. Txuleta irentsi eta upeletara goaz berriro: “Hi nausi, bertso bat botako diat…", Antoniok bertso bat bota dio, iaz kantatutako berdina, noski."Hi nausi, ezetz egin hau…", gure erreleboko enkargatu serioa upelaren kontra pino egiten hasi da… poltsikoko diru guztiak erori zaizkio… Nagusia, pixkat hasarratu da, baina barkamena eskatu diogu eta listo! Berriro mahaira goaz intxaurrak eta gazta jatera.

TXOTX!!!!!
TXOTX!!!!
TXOTX!!!!
TXOTX!!!!
….

Azkenerako, nagusiaren enbidoak ordago bihurtu dira. Baina orain ez da ari nagusia upelak irekitzen. Lantegiko sekretariak hartu du txotxa eta berak irekitzen du orain sagardotegi guztiarentzako. Txotxetik edan eta txotxolotzen ari gara. “Txatxi guai!” eta horrelakoak esaten ditugu. Hasierako txorien txio-txio kantu xuabea, putreen orrua da orain. Bat, Zaramaren Txatxo kantatzen hasi da. Beste bat Che Gebarari imitatzen ari da. Bestea berriz, bere txitxiak erakusten ari da… Eta beste hirukotea txutxumutxuan dabil…

TXOX!!!!!!!

Bueno, azkena hartu eta bagoaz. Azkenean, geu bakarrik gelditu gara sagardotegian. Ordaintzearekin gogoratu gera eta gaitzerdi! Nagusia agurtu, sukaldera sartu eta bertako sukaldariei adio esan eta autoa hartzera goaz… Taxia, lasai!

TXOTX!!!!!!!!!
Hasi da Txotx garaia. Iufiiii!!!!!!!