Luma

Oparien garaia izan ohi da Gabonetakoa. Aurtengoa ere, ez dut uste salbuespena izan denik. Olentzero, Errege Magoak.. Umeak ilusioz gainezka egoten dira. Eta umeen aitzakian, helduak ere bai! Edo, beharbada ez…

Azkenengo boladan, opariak emateko modan jarri da “Lagun Ezkutuaren sistema". Batzuek, Olentzerotan egiten dute, eta beste batzuek Erregeetan. Guk, lanekoak, atzo egin genuen!"Pixkat berandu” pentsatuko du norbaitek! Baina azken finean, opariak egiteko edozein egun da egokia, ezta? Eta jasotzeko, zer esanik ez!

Ba, dozena bat lagun elkartu ginen; bakoitzak bazekien nori egin behar zion oparia, baina berari nork egin behar zion ez… (bueno, batenbatek hori ere bazekien…).Ba, opari guztiak ondoko gelako mahai baten gainean utzi genituen, “opari paketeetan” bilduta, banaka-banaka. Gero, momentu preziatua iritsi zen; hura zalaparta! Bakoitza presaka bere oparia ireki ezinik; bujanda bat, erloju bat, pultsera bat, plastilinazko oilar bat, ipuin bat… opari guztiak geuk egindakoak izan ziren.

Nik behintzat, umeak baino hobeto pasa nuen. Edo beste era batera esanda, umeak baino okerrago ibili nintzen (zentzu onean ari naiz, noski). Eta besteak ere, uste dut, nire moduko sentsazioak izan zituztela.

Norbaitek pentsa dezake: “hau da umekeria"! Ba neri ez zait umekeria iruditzen! Ederra da oparien ilusio hori edukitzea! Polita da norbaitek zuri opari bat egitea! Eta polita da zuk norbaiti oparia egin eta berari gustatu zaiola ikustea!

Azken finean, denok daukagu ume bat barrenean…