Itsasontzi gorri bat

Euskal erdiko eskuin erradikala mozorrorik gabe ageri da beste behin ere. Diotenez, zuzendaritzakideen eskuetara iritsi diren lehen inkestek kezka sortu dute, eta arreta bereganatze aldera, hauteskundeak baino lehen edozer esaten entzungo diegu hurrengo asteotan. Hasi dira dagoeneko. Maltzur. Legez kanporatzaileen eta legez kanporatuen interesek bat egiten dutela esanez, esaterako. Gibela behar du gero.

Politikan aritzeagatik, dozenaka euskal herritarren oheak hutsik ez baleude bezala. Legez kanporatzaileen eta legez kanporatuen etxeetan saminik ezagutuko ez balute bezala. Hemen edozer esatea libre balitz bezala. Senideak alderdi politiko bateko kideak izateagatik astez aste hainbat familiak sakabanaketaren errepideetan bizitza jokatu behar ez balute bezala. Kartzelak eta hilerriak filmetan bakarrik agertuko balira bezala. Eguneroko drama humanoak arbasoen gerrako kontuak balira bezala. Aspaldidanik hainbat lagunen hitzik eta irribarrerik gabe normal biziko bagina bezala. Loiolarik ez balitz bezala.

Gatazka kaleetatik atera eta negoziazio mahaira eraman behar zela entzun genuen Anoetan. Baina negoziazio mahaian argi geratu zen ez legez kanporatuenak eta ez legez kanporatzaileenak ez ziren interesak, ekonomikoak noski, lege zaharrak bezain bedeinkatuak direla batzuentzat, eta interes tipo horiek gatazkaren konponbidea baino gorago daudela, edozein mahaitik kanpo. «Ez da ezer pertsonala, negozioak baino ez». Mario Puzo irakurri ez bagenu bezala. Corleone guztiak ezagutuko ez bagenitu bezala.

[ BERRIA, 2008-02-05 ]