Futbolsofatzen

Lehen aldiz irabazi du Espainiak Eurokopa. Ez dut hanka sartu. Badakit 1964an ere garaile izan zela, baina garaipen hura ez zela oso garbia izan uste dut. Ni ez nintzen bizi, baina Franco delako pertsonaia bat, bai. Espainian bertan jokatu zutela kontuan izanda, gaizki pentsatzea libre.

Herenegun lortutako garaipenak ez dit zalantzarik utzi. Onenak izan dira. Txapelketa handi batzuk ikusi ditut dagoeneko, eta gauzak ahaztu egiten badira ere, ez dut gogoan halako nagusitasunez irabazi duen talderik. Gero eta berdinduago dagoen futbolean, kontuan hartzeko modukoa da hori. Nagusi izan dira, baloia erabili behar izan duten uneetan nagusi izan direlako. Bakarkako teknikan eta taldeko teknikan erakustaldia eman dute espainiarrek. Perfekziorik ez dago, baina ez dira oso aparte ibili. Txapelketa hasi berritan zela, orekaren kontua aipatu nuen. Baita idatzi ere Espainiak ez duela betetzen orekaren printzipioa. Orduan hala uste nuen, baloirik gabeko lanean, batez ere, eskasak zirelako. Baina hobetu egin du, eta duela hiru aste baino orekatuagoa da. Finala irabazteko ardatz nagusia horixe izan zela uste dut. Baloirik gabe sekulako lan ona egin zuten.

Euskaraz idaztearen abantailei esker, Tuterarik behera ez du inork jakingo zer idatzi dudan finaleko ardatzari buruz. Eskerrak. Bestela Inkisizioa bidaliko luketelako goialde honetara. Espainian harro daude garaipenarekin, eta, batez ere, jokatzeko ereduarekin. Lehen ere matraka ederra ematen zuten futbolaren ikuspegi bakar horrekin, eta orain, atera kontuak. Madrilgo plazetako baten erdi-erdian jarriko dute makila luzea, inguruan egurra duela. Hemendik aurrera, baloia luze jo edo joko zuzena deitzen zaion joko moldea egiten duen jokalariari heretikoa izatea leporatuko diote. Plazan erreko dute. 1964ko Eurokopa diktaduran irabazi zuen Espainiak, eta 2008koak futbol bakarraren diktadura ekarriko du.